Voorbeeldverhaal voor bedrijven

De geur van chocola. Ken je dat? Vers gemaakte chocola. Chocola smaakt natuurlijk heerlijk, maar ik herinner me als kind vooral de geur. Mijn ouders hadden vroeger een chocolaterie, ik ben er mee opgegroeid. De chocolaterie zat onder ons huis. Ik kon makkelijk van huis de winkel in glippen. Mijn ouders vonden dat niet altijd even leuk, maar ik was nieuwsgierig.

Niet alleen naar de chocola, maar ook naar de mensen. Ik ben een echt ‘mensen-mens’. Mijn ouders kregen het niet voor elkaar om me constant uit de winkel te houden, daarom hebben ze het maar los gelaten. De vaste klanten begonnen me te herkennen en zelfs aan mijn ouders te vragen hoe het met Justine ging als ik er niet was.

Ik zag hoe mijn ouders het deden. Het was hard werken, maar ze deden het met zo veel liefde en passie: ik wilde dat ook. Als iemand mij vroeg wat ik wilde worden als ik groot was, twijfelde ik eerst nog wel eens over prinses maar dat veranderde toch al gauw in ‘Ik wil later in de winkel staan’.

De chocolaterie is ook al generaties in de familie en toen ik wat ouder werd, besefte ik al helemaal dat ik die traditie als enige dochter niet verloren wilde laten gaan. En zo gebeurde het ook. Ik ben nu al 16 jaar de trotse eigenaar van Chocolaterie Hasselaer. Wat nog steeds in hetzelfde historische gebouw zit, waar ik sinds kort weer boven woon.

En ja, die achternaam he? Als echte Haarlemse hoop ik dat ik verre familie van ben en dat mijn enige dochter ook weer de traditie voortzet. Als sterke Haarlemse vrouw die weet wat ze wil en daar ook voor vecht. Want ik kan niet zeggen dat het altijd makkelijk is geweest om ons hoofd boven water te houden, door de jaren heen.

Maar we hebben nooit opgegeven. We hebben net als Kenau altijd door gevochten. We hebben zelfs recentelijk nog een prijs ontvangen voor onze zelfgemaakte chocola. Ons harde werken loont nog steeds en daar ben ik Haarlems trots op. 

Justine Hasselaer, eigenaresse Chocolaterie Hasselaer