Voorbeeldverhaal voor sportverenigingen

Onze bestuursvoorzitter Ruben houdt eigenlijk niet zo van voetbal, maar hij heeft er van leren houden. Zo zegt hij het zelf. Zijn vader was een fanatieke voetballer en de voetbalheld van het Haarlemse voetbal. We hebben bij de vereniging nog steeds een eigen gezegde voor wie het beste gespeeld heeft die dag: ‘Je was de Piet vandaag’.

Voetbalheld word je niet alleen door goed te voetballen, dat bereik je ook met charme. Ruben keek als kind al erg op tegen zijn vader. Hij hoorde hem altijd over voetbal praten. Het was zo’n grote liefde voor zijn vader, dat Ruben daarom misschien wel een dubbel gevoel had over voetbal. Hij heeft wel eens gezegd dat zijn vaders hart zo vol leek van voetbal, dat hij bang was dat er geen ruimte meer zou zijn voor hem.

Toch besloot Ruben om in vaders voetbalsporen te treden. Hij vond zichzelf wel een aardige voetballer, maar hij was er onzeker over of hij net zo goed was als zijn vader. Hij dacht dat hij er mee weg kwam, omdat hij zijn zoon was. Desondanks ontwikkelde hij een grote passie voor de sport. Het gevoel van samen en winnen vond hij heerlijk. Maar ook na afloop, de saamhorigheid en het gezellig nog net iets te lang na borrelen. De voetbalclub werd zijn familie.

Zo erg familie, dat iedereen weet dat hij de vereniging tot op de dag van vandaag niet weg kan denken uit zijn leven. Inmiddels is hij niet meer in staat om te voetballen, maar hij draagt de club nog steeds een warm hart toe en dat is niet onopgemerkt gebleven. Hij is daarom net als zijn vader in het bestuur terecht gekomen, waar hij sinds drie jaar voorzitter is.

Er prijkt nog altijd een actiefoto van zijn vader in het clubgebouw met daaronder ‘Haarlemse voetbalheld: Piet Simons’. We hebben besloten om daar binnenkort een nieuwe foto naast te hangen met ‘Haarlemse voetbalheld: Ruben Simons’. Die onzekerheid is nergens voor nodig geweest, Ruben. De vereniging is blij dat op deze manier je voetbalhart ontwaakt is. 

Voetbalvereniging Doelgericht