Voorbeeldverhaal voor scholen

Ik wist altijd al dat het een bijzonder meisje was. Sommige kinderen raken je. Sommige kinderen zijn zo eigenzinnig dat je al vroeg kunt zien wie ze kunnen worden. Zo was het ook bij Sarah Dijkstra. Ik had haar in de klas toen ik nog les gaf aan de onderbouw.

Sarah Dijkstra. Wie kent haar niet. Je hoeft maar een magazine open te slaan of je ziet haar er in staan. Ze was vroeger al zo creatief. Tekenen, schilderen, knutselen. Maar haar echte talent kwam pas naar boven toen ze voor het eerst meedeed aan de schoolmusical. Wat kon die meid zingen!

Toen al. En dan praat ik over een meisje van een jaar of 6. Het was echt opvallend. Ze had geen enkele schaamte. Ze was één van de weinige kinderen die het ook al serieus voor elkaar kreeg om te genieten van alle aandacht. Van het applaus. Ze nam het met rust in ontvangst en maakte er een mooie buiging bij.

En dan zie je haar nu in alle grote Joop van den Ende musicals. Ik geloof zelfs dat ik haar laatst in een tv serie zag op RTL 4. Altijd als ik haar ergens tegen kom, kan ik het niet laten om het even te lezen of om er even naar te kijken. Ja, het is een bijzonder meisje. ‘Vrouw’ moet ik inmiddels zeggen. En dat zal ze ook altijd blijven.

Lieve Sarah Dijkstra, we zijn ontzettend trots dat je bij ons op school hebt gezeten en dat je zo’n waanzinnige zangeres / actrice bent geworden. We wensen je nog veel succes met je verdere loopbaan en we blijven je met liefde volgen.

Jan Vollaert, voormalig meester en huidige directeur Costersschool